9 yaşındayken
9 yaşındayken annemin doğumgünü için ona şiir yazmıştım. Ağlaya ağlaya okumuştu. Canım annem saklamış şiiri, geçenlerde elime geçti. Aynen aktarıyorum: "Anneciğim, sen bize koyun resmi çizen, evimizi süpüren, bize yemek yapan, tozları alan, çamaşırlarımızı yıkayan ve sonra da asan..." Şimdi neden o kadar çok ağladığını anlıyorum, gerçeklerde bu kadar açıkca söylenmez ki insanın yüzüne.
Sevdiklerinize gönderin
Yazdırın
